Cinneann na hábhair a úsáidtear i racéad badmantan go príomha a meáchan, a neart, a leaisteachas agus a bhraitheann; Úsáideann formhór na raicéid príomhshrutha inniu struchtúir chomhchodacha seachas ábhar amháin.
Is é snáithín carbóin an t-ábhar is coitianta agus feidhmíonn sé mar chroí-chomhpháirt de raicéid lár go dtí deireadh. Arb iad is sainairíonna é a ghile, ard-neart, agus leaisteachas den scoth, ceadaíonn snáithín carbóin meáchan laghdaithe agus cobhsaíocht fhráma á chothabháil, rud a fhágann go dtiocfaidh luascáin níos tapúla agus aistriú cumhachta níos dírí. Ionchorpraíonn go leor brandaí gráid éagsúla “ard-fabraic mhodúil charbóin" in éineacht le gnáthshnáithín carbóin chun righineacht a fheabhsú agus chun aiseolas ar thionchar a fheabhsú.
Is minic a úsáidtear cóimhiotal alúmanaim i-raicéid leibhéal iontrála. Cé go bhfuil an t-ábhar seo éifeachtach ó thaobh costais agus marthanach, bíonn an t-ábhar seo níos troime de ghnáth agus cuireann sé leaisteachas níos ísle agus aiseolas rialaithe i gcomparáid le snáithín carbóin, rud a fhágann go bhfuil sé níos feiliúnaí do thosaitheoirí nó d’imirt ócáideach. Úsáideann líon beag raicéid cóimhiotail tíotáiniam, nana-ábhair, nó struchtúir threisithe graifíte; cuirtear iad seo leis go hiondúil mar mhionathraitheoirí chun friotaíocht torsional a fheabhsú nó chun cobhsaíocht a fheabhsú.
Tá dearadh inmheánach log ag an gcuid is mó de na seaftaí raicéid agus úsáideann siad ábhair cisealta (cosúil le snáithín carbóin in éineacht le roisín) chun cothromaíocht a bhaint amach idir ísealmheáchan agus ard-neart. Go hachomair, dá mhéad dul chun cinn atá sna hábhair, is amhlaidh is éadroime, níos déine agus níos freagrúla a bhíonn an racéad, cé go gcuireann sé seo níos mó éilimh ar theicníc an imreora.
